|
1.
Opis techniczny, informacje ogólne
Piecyk kominkowy przeznaczony
jest do ogrzewania pomieszczeń mieszkalnych,
obiektów rekreacyjnych, etc. Idealnie nadaje
się do dogrzewania pomieszczeń w okresach
wiosenno-jesiennych, kiedy to ogrzewanie
piecem centralnego ogrzewania jest jeszcze
nieekonomiczne, natomiast eksploatacja pieca
kominkowego pozwala na znaczne obniżenie
kosztów ogrzewania, co przy wysokich cenach
pozostałych paliw (węgiel, gaz, olej), jest
sprawą bardzo istotną.
Nasze piecyki przeznaczone
są wyłącznie do spalania drewna lub drewnianych
eko-brykietów.
Zabrania się spalania węgla kamiennego,
koksu, śmieci.
Piece kominkowe ROMOTOP
charakteryzują się nowoczesnym i zróżnicowanym
wzornictwem. Są bardzo wydajne, osiągają
moce na poziomie 6-10 kW, a ich sprawność
przekracza 70%, co pozwala na ogrzanie do
225 m.
Wykonane są z 2 warstw blachy stalowej o
grubości 2 mm (na zewnątrz) oraz 3-4 mm
(wewnątrz). Blacha pomalowana jest matowym,
żaroodpornym lakierem. W niektórych modelach
zastosowano dodatkowo okładziny ceramiczne
(kaflowe), kamienne lub stalowe, co podnosi
ich estetykę oraz funkcjonalność.
Komora spalania wyłożona jest płytami szamotowymi,
zaś dno paleniska wyposażono w ruchomy żeliwny
ruszt.
Niszę nad komorą spalania można wykorzystać
do podgrzewania potraw i napojów.
Ciepło oddawane jest dzięki naturalnej konwekcji
powietrza. Spaliny odprowadzane są rurami
o średnicy 130 lub 150 mm. Piecyki kominkowe
posiadaią dwa wloty powietrza (pierwotny
i wtórny).
Wlot pierwotny doprowadza powietrze przez
ruszt i służy do rozpalenia paliwa i do
dopalania resztek. Regulacja wlotu pierwotnego
odbywa się poprzez przemieszczenie suwaka
umieszczonego w rejonie popielnika.
Wlot wtórny należy zostawić otwarty w celu
podtrzymania ognia w czasie palenia. Możliwość
jego regulacji umożliwia kontrolę procesu
spalania, a co za tym idzie, wydajności
cieplnej pieca kominkowego.
Ponieważ powietrze wtórne wspiera spalanie
resztkowych gazów palnych w spalinach i
równocześnie chroni przed zaczernianiem
szkła, należy podczas eksploatacji suwak
regulujący pozostawić stale otwarty. Powietrze
wtórne jest doprowadzane przede wszystkim
do przestrzeni nad palącym się paliwem i
przy przymknięciu lub zamknięciu dopływu
powietrza pierwotnego współuczestniczy również
w spalaniu pierwotnym.
Suwak regulujący dopływ powietrza pierwotnego
należy pozostawić zupełnie otwarty przy
rozpalaniu, kiedy ciąg kominowy jest jeszcze
dosyć mały. Po rozgrzaniu komina należy
wlot powietrza pierwotnego przymknąć lub
zupełnie zamknąć. W celu obniżenia wydajności
pieca można również wykorzystać mniejszą
ilość paliwa lub ograniczyć ciąg komina
przez zainstalowanie szybra (ręcznego zamknięcia
w kanale dymowym zamykającego kanał powietrzny
max. na 75 %).
Suwak powietrza wtórnego należy zamknąć
w czasie, kiedy piec nie pracuje. W stopniu
znacznym zapobiega to odpowietrzaniu pomieszczenia
w okresie nie użytkowania pieca oraz zapobiega
wydostawaniu się zapachów z komina z powrotem
do pomieszczenia, kiedy może wystąpić np.
ciąg zwrotny komina.
Niektóre piece produkowane są z centralnym
dopływem powietrza (CDP) w celu przyłączenia
przewodu do doprowadzania powietrza ze środowiska
zewnętrznego, przez co zostaje ograniczony
jego pobór bezpośrednio z ogrzewanego pomieszczenia.
2. Podłączenie piecyka do
przewodu kominowego
Jest to bardzo ważny element
instalacji, zwłaszcza, jeżeli komin był
używany wcześniej. Kontrolę takiego przewodu
należy zlecić mistrzowi kominiarskiemu,
a ewentualne przeróbki mogą być wykonane
przez uprawnionego wykonawcę lub firmę,
tak aby zostały spełnione wymogi Polskiej
Normy PN-89/B-10425.
Minimalne wymiary przewodu kominowego
powinny wynosić 0,14 x 0,14 m, a
średni ciąg ok. 10 Pa. Wlot przewodu kominowego
powinien znajdować się w pomieszczeniu,
w którym instalujemy piec. Do podłączenia
należy użyć stalowej rury o grubości min.
1,5 mm. Rura przyłączeniowa nie może wystawać
do wnętrza kanału kominowego. Wlot do komina
powinien być zakończony wkładką i rozetą.
Bardzo ważna jest dokładność i spójność
połączeń. Palić należy przy zamkniętych
drzwiczkach paleniska (można je zostawić
uchylone wyłącznie na krótki czas podczas
rozpalania). Kanał kominowy powinien być
okresowo czyszczony (minimum raz w roku)
przez uprawnionego kominiarza.
3. Wymagania dotyczące bezpieczeństwa
i montażu
- montaż pieca należy
wykonać respektując wymagania obowiązujących
norm, przepisów przeciwpożarowych oraz
niniejszej instrukcji
- montaż należy zlecić
wykwalifikowanemu instalatorowi
- piec kominkowy
musi być podłączony do osobnego kanału
kominowego, przy czym minimalna wysokość
komina (mierząc od rusztu paleniska),
powinna wynosić 4,5 m
- przydatność przewodu
do podłączenia pieca kominkowego powinna
być potwierdzona pisemnie przez uprawnionego
kominiarza. Opinia kominiarska powinna
zawierać informację o wartości podciśnienia
w komorze komina, do której podłączony
będzie piec.
- piec należy ustawić
w odległości minimum 1m od materiałów,
które mogłyby zostać zniekształcone lub
uszkodzone przez wysoką temperaturę (meble,
boazerie, tapety itp.) i nie mniej
niż 0,3 m od elementów konstrukcji budynku
zabezpieczonych przed zapaleniem odpowiednimi
materiałami niepalnymi.
- minimalna odległość
elementów nieodpornych na wysoką temperaturę
od przedniej szyby powinna wynosić 1,5
m
- podłoże, na którym
zostanie ustawiony piec musi być wykonane
z materiałów niepalnych (płytki ceramiczne,
terakota, blacha, itp.). Z przodu pieca
musi znajdować się strefa bezpieczeństwa
wykonana z wymienionych materiałów o min.
wymiarach 0,7 x 0,7 m.
- przy obsłudze pieca
należy używać rękawic ochronnych
Podczas palenia w piecu
zabrania się:
- składowania paliwa
bezpośrednio przed piecem lub w sąsiedztwie
jego zewnętrznych pokryć
- suszenia na piecu
i w jego sąsiedztwie jakichkolwiek materiałów
- palenia przy otwartych
drzwiczkach paleniska i popielnika
- używania do rozpalania
łatwopalnych cieczy i innych podpałek
- pozostawiania palącego
się pieca bez nadzoru
Kategorycznie zabrania się:
- palić w piecu węglem
kamiennym, koksem, odpadami stolarskimi,
odpadkami domowymi i syntetycznymi
- adaptować piec
do innego rodzaju paliwa
- zmieniać w jakikolwiek
sposób konstrukcję pieca
4. Pierwsze rozpalanie
Przed pierwszym rozpaleniem
należy usunąć wszystkie naklejki lub części
wyposażenia, znajdujące się w popielniku
lub palenisku oraz sprawdzić rozmieszczenie
płyt szamotowych w palenisku.
Podczas pierwszego palenia w piecu należy
utrzymywać minimalną temperaturę oraz nieco
uchylić drzwiczki (ok. 1 - 2mm), aby materiał
uszczelniający (uszczelka) nie połączył
się z lakierem. Lakier stwardnieje dopiero
po kilku godzinach palenia w piecu. Wszystkie
materiały muszą powoli przystosować się
do wysokiej temperatury. Podczas pierwszego
palenia każdy piec wydziela nieprzyjemny
zapach, spowodowany wypaleniem się farby.
Zapach ten po krótkim czasie zaniknie. Podczas
wydzielania się nieprzyjemnego zapachu należy
dobrze wietrzyć pomieszczenie.
W przypadku pieców wyposażonych w ceramikę,
na powierzchni kafli powstaje struktura
mikro-pęknięć (harys). Nie jest to usterka,
ale naturalny przejaw obciążania cieplnego
glazury. Tak samo nie są usterką symptomy
akustyczne przy rozgrzewaniu lub schładzaniu
pieca.
5. Rozpalanie.
Rozpalać należy przy otwartych
wlotach pierwotnego i wtórnego powietrza.
W żadnym wypadku do rozpalania nie można
używać łatwopalnych cieczy (np. benzyna
lub ropa). Bardzo pomocna w tym przypadku
jest podpałka żel. Palenie powinno przebiegać
przy zamkniętych drzwiczkach paleniska i
popielnika. Nie należy dokładać więcej,
niż maksymalnie określoną ilość pałiwa od
której zależy wydajność nominalna pieca.
Na przykład dla pieca o wydajności 7 kW
chodzi o wielkość ok. 2 kg/godz, dla 8 kW
- ok. 2,5 kg/godz, a dla 9 kW - ok. 3 kg/godz.
Zbyt duże ilości paliwa, duży ciąg i nadmierny
dopływ powietrza mogą doprowadzić do przegrzania
i uszkodzenia pieca, a w następstwie utraty
gwarancji. Ogień należy wyregulować za pomocą
suwaka regulującego dopływ powietrza wtórnego.
Należy obserwować płomień i regulując wielkość
dostępu powietrza nastawić spokojne, przytłumione
spalanie. Czasami pod wpływem wilgotnego
drewna, niedostatecznego doprowadzenia powietrza
do paleniska lub w następstwie niedostatecznego
ciągu kominowego może dojść do osadzenia
się sadzy na szkle w drzwiczkach. W takim
wypadku zalecane jest zwiększenie intensywności
spalania przy pomocy regulatorów powietrza.
Popiół należy wybierać, gdy popielnik napełni
się do połowy. Szczególną ostrożność należy
zachować podczas usuwania popiołu i manipulacji
popielnikiem. Istnieje zagrożenie poparzenia.
Gorący popiół nie powinien być w kontakcie
z łatwopalnymi przedmiotami np. w czasie
wysypywania popiołu do śmietnika.
Uwaga:
- przewody kominowe o wymiarach (przekroju)
mniejszych od zalecanych,
- przewody w budynkach o niekorzystnym położeniu
(np. w otoczeniu wysokich budynków, budynki
w dolinach),
- przewody odchylone od pionu,
mogą nie wytworzyć żądanego podciśnienia
w tym przewodzie co nie spowoduje wyssania
spalin (dymienie) - zjawisko takie nie
uprawnia do zgłoszenia reklamacji (patrz
pkt 4 gwarancji)
6. Paliwo.
Proponowanym przez nas paliwem
są suche polana o średnicy 6-10 cm i długości
20-30 cm albo drewniane brykiety. Mokre
drewno, odpadki, węgiel, koks, sztuczne
tworzywa w żadnym wypadku nie mogą być spalane
w piecyku kominkowym. Ich spalanie zanieczyszcza
środowisko naturalne, może doprowadzić do
uszkodzenia piecyka i utraty gwarancji.
Drewno do spalania powinno być składowane
przez 2 lata na świeżym powietrzu. W tym
czasie musi też być chronione przed deszczem.
Do opalania najlepiej nadają się: dąb, buk,
grab, kasztan i akacja. Nie zaleca się
stosowania drewna drzew iglastych oraz topoli.
Przyjęto, że 1 kg suchego drewna ( 15 %
wilgotności ) wydziela 3200 - 3600 kcal
(1 kW = 860 kcal/godz).
Zabrania się spalania
węgla kamiennego, koksu, śmieci, etc.
Tabela poniżej pokazuje klasyfikację najczęściej
używanego drewna na opał. Współczynnik 10
odpowiada drewnu, które daje najwięcej ciepła
na dm3
| Rodzaj drewna |
Grab
|
Dąb
|
Jesion
|
Klon
|
Brzoza
|
Wiąz
|
Buk
|
| Współczynnik |
10
|
9,9
|
9,2
|
9,1
|
8,9
|
8,4
|
8,0
|
|
| Rodzaj drewna |
Wierzba
|
Jodła
|
Olcha
|
Modrzew
|
Osika
|
Lipa
|
Topola
|
| Współczynnik |
7,1
|
7,0
|
6,7
|
6,6
|
6,5
|
5,2
|
5,0
|
|
7. Konserwacja i naprawy
Piecyk kominkowy jest wyrobem
wysokiej jakości i przy prawidłowej eksploatacji
nie powinny wystąpić żadne usterki. W wyniku
normalnej eksploatacji, szczególnie przy
używaniu wilgotnego paliwa, dochodzi do
osadzania się sadzy i asfaltu w kominie.
Dlatego piecyk, przewód dymny i komin należy
co najmniej 1 raz w roku dokładnie wyczyścić.
Komin należy czyścić zawsze wychłodzony.
Najlepiej zlecić to kominiarzowi. W razie
zaniedbania systematycznej kontroli i czyszczenia
komina zwiększa się prawdopodobieństwo jego
pożaru. Podczas sezonu grzewczego należy
kontrolować stan okładziny szamotowej. Popękane
szamoty nie tracą swojej funkcji. Niedopuszczalnym
jednak jest użytkowanie pieca przy występujących
brakach okładziny szamotowej w palenisku.
Do czyszczenia szyby można używać płynu
w atomizerze lub żelu. Należy uważać, aby
nie zarysować szkła.
Uwaga: szyba
nagrzewa się do wysokich temperatur, więc
jej czyszczenie można wykonać jedynie przy
wygaszonym piecu. Powierzchnie cierne zawiasów
drzwiczek i mechanizmu zamykającego należy
okazyjnie przesmarować smarem grafitowym.
Uwaga: farba
żaroodporna nie jest odporna na wilgoć.
8. Serwis
Naprawy gwarancyjne i pogwarancyjne
wykonuje Firma TAPIS.pl lub wskazany przez
nią podmiot.
Nieprzestrzeganie zasad eksploatacji opisanych
w niniejszej instrukcji może spowodować
utratę praw z tytułu gwarancji.
|